Mocne kino po hiszpańsku? Saura lub Almodóvar!
Jeśli chcemy osłuchać się z hiszpańskim i sprawdzić czy już rozumiemy rodzimych użytkowników języka, najczęściej na początku oglądamy cokolwiek. Ale jeśli nie zadowalasz się już pierwszą lepszą produkcją, którą wypluje wyszukiwarka Netflixa czy Prime’a, przyda Ci się moje zestawienie filmów Pedro Almodóvara i Carlosa Saury. Pamiętaj, że to mocne kino – żeby nie było, że nie ostrzegałam!
Ana y los lobos (Anna i wilki), reż. Carlos Saura (1973), Hiszpania
Dramat utrzymany w stylistyce, którą Saura rozwinął później w „Nakarmić kruki”. Na ekranie pojawia się Geraldine Chaplin, a duszna atmosfera i narastające napięcie nie opuszczają widza ani na chwilę. Klasyczne dzieło kina z finałem, który potrafi wstrząsnąć.
Cría cuervos (Nakarmić kruki), reż. Carlos Saura (1976), Hiszpania
To nie jest typowe kino do ćwiczenia języka. To kultowe dzieło, które warto obejrzeć nawet z polskimi napisami, by próbować (na ile to w ogóle możliwe) zbliżyć się do geniuszu Carlosa Saury. Niezapomniana Geraldine Chaplin i spojrzenie dziewczynki pełne tęsknoty za matką – obraz, który zostaje w pamięci na zawsze.
Matador, reż. Pedro Almodóvar (1986), Hiszpania
Młody Antonio Banderas w hipnotycznym, pełnym surrealizmu obrazie. Mroczna atmosfera, zmysłowość i niepokój – zdecydowanie kino tylko dla dorosłych.
Todo sobre mi madre (Wszystko o mojej matce), reż. Pedro Almodóvar (1999), Hiszpania
Jedno z najsłynniejszych filmów Almodóvara – odważny, pełen emocji i budzący dyskusje. Dzieło o dużym znaczeniu społecznym, szczególnie w realiach sprzed dwudziestu lat. Uhonorowane Oscarem dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego.
Hable con ella (Porozmawiaj z nią), reż. Pedro Almodóvar (2002), Hiszpania
Nagrodzony Oscarem scenariusz – historia o dramacie, który jednocześnie rozdziela i zbliża. Dwie kobiety pogrążone w śpiączce, dwaj mężczyźni czuwający przy nich bez względu na wszystko. Tajemnica z przeszłości i przyszłość, której nikt się nie spodziewa.
Los abrazos rotos (Przerwane objęcia), reż. Pedro Almodóvar (2009), Hiszpania
Penélope Cruz w roli Leny – kobiety związanej z dużo starszym milionerem. Darzy go szacunkiem, lecz jej serce pozostaje obojętne. On natomiast jest gotów posunąć się do wszystkiego, byle tylko jej nie stracić…
La piel que habito (Skóra, w której żyję), reż. Pedro Almodóvar (2011), Hiszpania
Hipnotyzujący dramat psychologiczny, w którym Antonio Banderas gra wybitnego chirurga trzymającego w zamknięciu tajemniczą kobietę, a ta stanowi centrum jego eksperymentów.
Zonda, folclore argentino (Argentyna, Argentyna), reż. Carlos Saura (2015), Hiszpania, Argentyna
Tak, to znów Saura. Tym razem mistrz zabiera widza w podróż przez dzieje muzyki argentyńskiej. Hiszpańskiego z tym filmem raczej nie podszlifujemy, ale za to możemy zanurzyć się w bogactwie kultury Ameryki Południowej.
Dolor y gloria (Ból i blask), reż. Pedro Almodóvar (2019), Hiszpania
Antonio Banderas i Asier Etxeandía – dwie legendy hiszpańskiego kina – spotykają się w przejmującym dramacie pełnym intensywnych dialogów. To film, w którym początkujący w hiszpańskim mogą łatwo się zgubić – raz słychać dosadne słowa, innym razem czystą poezję.
Hiszpańskie kino to nie tylko rozrywka, ale też podróż w głąb języka i kultury. Każdy z tych filmów pokazuje inne oblicze Hiszpanii – od muzyki, przez dramaty rodzinne, po historie pełne pasji i namiętności.
Jeśli chcesz nie tylko oglądać, ale też rozumieć hiszpański bez napisów, skuś się na jeden z kursów online szkoły językowej Lagarta. Nasze zajęcia pomogą Ci wejść jeszcze głębiej w świat języka i kultury hiszpańskojęzycznej.
Napisz do nas na WhatsAppie:
